HET GROTE AVONTUUR RONDOM DE TSUKIJI VISMARKT TOKIO

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Na Asakusa en Ueno, ontdekken we vandaag de buurten Tsukiji, Ginza en Marunouchi in Tokyo! Ga je mee met The Travel Tester?

Wat ben ik toch in een geweldig land. Vandaag heb ik voor het eerst mogen meemaken wat een Japanner moet doorstaan om ‘s ochtends simpel naar zijn werk te gaan met de metro.

Op het station was het megadruk, maar de mensen staan netjes in rijen opgesteld om naar binnen te kunnen. Hoewel, dat laatste is al meteen weer erg optimistisch.

Als de metro aankomt is hij al zo vol dat je denkt dat er geen Hello Kitty meer naar binnen kan, maar dan vergis je je toch echt. Er gaan misschien twee mensen uit, maar per deur gaan er zeker twintig weer naar binnen.

De eersten die instappen duwen de mensen die al binnen staan wat verder naar achteren, de laatste passagiers stappen achterstevoren in en persen het geheel nog even flink aan. Dan sluiten de deuren -als het lukt- en als er dan nog iemand een beetje uitsteekt komt er een mannetje met witte handschoenen aan die je nog even een extra zetje geeft of je aktetas nog met zijn vingers tussen de deuren door drukt. Pas dan kan het circus vertrekken.

Het duurde me twee metro’s om in te stappen (ze komen gelukkig heel snel na elkaar), maar ik lag gewoon zo dubbel van het lachen dat ik het allemaal even moest filmen. Leuk voor als ik terug ben.

Table Of Contents

DAGJE NAAR TSUKIJI IN TOKIO

The Travel Tester to Japan

Uiteindelijk zat ik erin, tegen de wit-zwart-grijze (je ziet haast alleen deze kleuren kleding) massa aangeplakt. Opvallend was dat, hoe megadruk het ook was, je eigenlijk geen geluid hoorde. Haast niemand praat hier in de metro (zuurstof is schaars denk ik?) en de meeste mensen slapen trouwens ook nog half.

Dat is ook zoiets dat opvalt, in de metro heb je rijen banken tegenover elkaar (in de lengte) en haast iedereen hangt daar voorover te slapen. Je ziet veel mensen voorovergebogen in de wagons hangen, hun hoofd heen en weer zwiepend en wakker schrikkend op het moment dat hun halte bereikt is.

Metro in Japan
De metro op een iets rustiger moment

DOE MAAR GEWOON, DAN DOE JE JAPANS GENOEG

Luidruchtig bellende mensen zul je niet zo snel tegenkomen, al hebben ze wel allemaal de allernieuwste uitklapbare modellen waarmee je foto’s kunt maken. Ik geloof dat ik nu al op een aantal van die toestellen met mijn Hollandse hoofd loop te prijken, maar het gebeurde steeds erg onopvallend.

Niemand trekt zich hier iets van een ander aan en dat is eigenlijk wel mooi, niet?

Wil je een mondkapje dragen? Dan doe je dat! Wil je smakken en slurpen bij het eten? Hoe harder hoe beter! Ben je man en 50 maar voel je je nog een kind? Dan heb je gewoon een roze telefoon en lees je manga strips in het openbaar!

Niets is hier raar.

Ja, behalve ik dan natuurlijk, maar ik loop dan ook nog steevast aan de verkeerde kant van de trap omhoog (ze rijden en lopen hier dus aan de linkerkant heb ik al na twee dagen gemerkt, tjongejonge, wat een snelheid van geest) en ik heb al een aantal keer mijn kaartje door de poortjes van de metro laten opeten, waarna het hele ding open moest (kaartjes moeten in de lengte, niet in de breedte en tegen zweethanden kunnen ze niet echt, blijkt nu)

WOORD VAN DE DAG: Arrigato gozaimasu [Arriegàtoo goozaaimàs – Heel erg bedankt]

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Op naar de vismarkt!

HOOGTEPUNT IN TSUKIJI: DE VISMARKT

Nou goed, ik ging er dus bij station Tsukiji uit, waar ik vroeg in de ochtend naar de beroemde vismarkt ging.

Japan is tweede op de lijst van landen uit de wereld met de grootste visvangst. China vangt het meeste, maar met het opeten ervan worden beide landen verslagen door de bevolking van –hoe kan het ook anders- IJsland. Alles is op dat eiland ook zo belachelijk duur dat die gasten volgens mij nog liever hun eigen goudvissen opknagen als hun maag begint te knorren, dan dat ze even de moeite nemen naar de supermarkt te sleeën.

Maar er vliegt toch nog een indrukwekkende 6 miljoen ton vis per jaar de Japanse vissersbootjes in en uit, en het meeste daarvan wordt nog gewoon rauw gegeten ook.

De Japanners zijn gespecialiseerd in diepzeevissen, maar mogen dit pas vanaf 300 km uit de kust doen heb ik me laten vertellen. Alsof die vissen dat weten.

Er zit tussen die hele 6 miljoen ton maar 1 oplettende vissoort die ook maar meteen besloten heeft het niet langer te pikken: de giftige fugu moet op de meest ingewikkelde manier worden klaargemaakt om ervoor te zorgen dat je niet een langzame, pijnlijke dood sterft. Toch gaat het helaas nog wel eens fout. One down, 126 million 999 thousand 999 to go, hoor je die vissen dan denken.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

VAN WHOLESALE TOT SUSHI

Maar goed, op de markt zelf was het ondanks het idioot vroege tijdstip al een drukte van belang: auto’s, wandelaars, mannen met karren, mannelijke visverkopers (heb misschien 3 vrouwen gezien), elektrische karretjes met grote tonnen vis en welgeteld 1 Hollandse meid die wat foto’s van enge beesten maakte en vooral probeerde niet overreden te worden.

Ik heb op de markt echt mijn ogen uitgekeken. De meeste zeebeesten leken nog redelijk op zichzelf, maar in enkele piepschuimen koelboxen zaten onderdelen van vissen en schaaldieren waar de kleine zeemeermin nog nachtmerries van zou krijgen.

Bakjes met glibberkieuwen, stinkende organen, nog spartelende vinnen en –naar ik vermoed- medicinaal werkend hom en kuit staarden me van overal aan.

Sommige vissen waren niet groter dan het rolletje sushi dan ze uiteindelijk zouden worden, terwijl anderen zo groot waren dat een sumoworstelaar er nog weken over zou doen om er eentje van op te wokken.

De hal leek oneindig en ook in de volgende hal, waar ze groente en fruit verkochten, was ik nog wel een uurtje aan het wandelen.

Buiten de loodsen waren er nog een tal van kleine winkeltjes te vinden waar je alles kon vinden om de gekochte lekkernij mee te bereiden: messen, pannen, kruiden en noem maar op. Ook de stalletjes waar je het een en ander kon proeven waren in grote aantallen te vinden.

Wil je zelf Tsukiji bezoeken of meer foto’s van kapotte vissen zien? Lees dan ons uitgebreide artikel over de vismarkten van Toyosu en Tsukiji >

Of boek een van de volgende tours:

Tokyo Tsukiji Fish Market Hours: Is it Really Worth Getting up at 4AM? || The Travel Tester
Tokyo Tsukiji Fish Market Hours: Is it Really Worth Getting up at 4AM? || The Travel Tester
Tokyo Tsukiji Fish Market Hours: Is it Really Worth Getting up at 4AM? || The Travel Tester

GINZA – KIJKEN, KIJKEN NIET KOPEN

Na de markt (die lucht krijg je echt nooit meer uit je kleren, mam je had het hier ge-wel-dig gevonden, ahem) liep ik ‘even’ door naar Ginza, de rijke-mensen-buurt van Tokio.

Wo ist Gucci? Dat soort gedoe.

Ginza was, zo las ik in mijn reisgidsje, een van de eerste gebieden van Tokio die de stap naar de moderne wereld waagde: met westerse bakstenen gebouwen en grote warenhuizen hoorden ze er ineens helemaal bij.

De grootste straat in deze wijk is te vergelijken met de PC Hoofdtstraat, maar dan vier keer zo breed, drie keer zo lang en twee keer zoveel mensen. En zonder Natasja Froger.

Highlights in Tsukiji, Marunouchi & Ginza neighbourhood in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Ginza de Gekste

Je geld kun je hier overal aan designkleding of hip huiswaar kwijt en ook de nieuwste technische snufjes liggen zo ongeveer op straat. Op zaterdagmiddag en op zondag worden de kleinere zijstraten zelfs afgesloten voor autoverkeer, zodat je echt op je gemak je helemaal kunt los-shoppen.

Het bleek een flinke wandeling in Ginza aan te komen; op de kaart ziet alles er toch dichterbij uit dan in het echt. Daarbij kun je in Tokio nog sneller je route met een wichelroede vinden dan met een kaart, omdat de gehele stad straalt door de afwezigheid van straatnaambordjes.

Het schijnt hier ook een heel gedoe te zijn post naar iemand te sturen of met de taxi naar huis te gaan, omdat er eigenlijk niet zoiets als een adres en postcode bestaat. Vrij onduidelijk allemaal, maar ook wel weer dolkomisch. Zo weet je tenminste zeker dat je schoonmoeder nooit gezellig onverwacht op de koffie komt.

Na een paar winkelstraten vol warenhuizen met veel te dure kleren en een dik kwartier wachten voor een koffiehuisje dat vol bleek, ben ik uit Ginza weer gillend weggegaan.

Highlights in Tsukiji, Marunouchi & Ginza neighbourhood in Tokyo, Japan || The Travel Tester

KOM VAN DAT DAK AF!

Het enige dat in dit gedeelte van de stad interessant bleek, waren de bovenste verdiepingen van de warenhuizen. Bij het eerste gebouw bleek er een soort expositie aan de gang met onder andere een aantal prachtig handgemaakte kimono’s en bijbehorende artikelen (haarspelden, schoentjes/slippertjes, sokjes en jasjes). Je kon werkelijk waar hele bruidsets kopen met witte accessoires en een mini-uitvoering van de jurk voor je bruidsmeisjes.

Daarnaast schijnen ze hier in Japan nogal creatief te zijn (lange, koude winters zullen hier vast iets mee te maken te hebben) en dus was er in het tweede gebouw een complete afdeling te vinden met knutseltijdschriften, bakken met knopen en 100 soorten gekleurde bolletjes wol.

Oude vrouwtjes graaiden vol enthousiasme tussen de pailletjes en opstrijkplaatjes, terwijl ik ondertussen stilletjes de afdeling verliet op ontdekkingstocht naar andere spannende verdiepingen.

En die vond ik.

In warenhuis nummer drie bevond zich op de bovenste verdieping een complete dierenwinkel met vogels, konijnen en zelfs honden, maar het mooiste kwam nog: op het dak was een heuse golfbaan te vinden! Dit bleken wel privé-banen te zijn, maar mocht je de drukte van de grote stad even willen ontvluchten kan ik een aantal keer op grote hoogte met je club een balletje in een net slaan sterk aanraden.

Het laatste gebouw op mijn lijstje bleek het beroemde Sony Building te zijn. Hier kun je een uitstalling zien van de nieuwste uitvindingen met stekker (hoewel, tegenwoordig is alles draadloos) en op de zesde verdieping schijnt zelfs een gratis video en virtual-reality spelletjeshal te zijn.

Hiervoor had ik echt het geduld niet meer, het was inmiddels flink warm aan het worden en dus ben ik maar doorgereisd naar de wijk Marounouchi, een commercieel gebied in het midden van de stad dat met drie hoofdkantoren van de grootste banken als het centrum van de financiële industrie van Tokio gezien kan worden.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Tokyo Station

KOEIENPARADE BIJ TOKYO STATION

Ik stapte uit op halte Tokyo Station, een prachtig oud station met ellenlange winkelstraten onder de grond. Het gebouw zelf doet een beetje denken aan het Centraal Station in Amsterdam, maar de roddel dat architect Tatsuno Kingo ook daadwerkelijk hierdoor ‘geïnspireerd’ is geweest wordt door kenners altijd ontkracht.

Wat wel een feit is, is dat het station altijd (meestal niet in positieve zin) in de aandacht heeft gestaan. Na de oplevering in december 1914 is het vaak verbouwd geweest en kwam het in het nieuws toen de minister president in 1921 voor de zuid uitgang vermoord werd. Hatsekidee.

Vlak voor het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het grootste gedeelte van het station nog even verwoest door twee B-29 bommenwerpers en of dat niet genoeg ellende was, vloog het hele zooitje, nadat alles net was gerestaureerd, in 1949 nog eens flink in de brand, waarna het pas weer enkele jaren duurde voor het geheel weer was opgebouwd.

Omdat de Japanners kennelijk niet van opgeven weten, zijn ze ook nu weer bezig met het verbouwen van de hallen, een groots project met overkappingen, plaza’s en wandelroutes naar het paleis, dat rond 2010 helemaal klaar moet zijn. [Nienke uit de toekomst: het werd uiteindelijk 2012 tot aan 2017 werden er nog meer toevoegingen, zoals het Central Plaza gemaakt. Alles ziet er nu zo uit >]

Om het station heen zag ik de vele glazen wolkenkrabbers de lucht inschieten en er liepen ook koeien over de straat. Nou, geen echte dan, maar kunstkoeien die onderdeel uitmaakten van het kunstproject Cow Parade.

Door de hele stad bleken levensgrote beschilderde koeien te staan, elk door een andere kunstenaar onder handen genomen. Je kent ze wel, je kunt ze in het klein bij de Blokker kopen.

Met een duidelijke, Japanse handleiding die in een van de gebouwen te verkrijgen was, kon je precies zien hoe de koeien heetten en van welke kunstenaar ze waren.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

LOST IN TRANSLATION MOMENTJE

Maar de mooiste momenten blijken toch altijd weer onverwacht te komen. Na een korte lunch op een groot betonnen terrein aan de voet van een wolkenkrabber zat ik me net te bedenken dat Tokio toch wel erg groot is en dat ik me toch wel erg ver van huis aan het bevinden was, toen er plotseling een oud mannetje naar me toe kwam. (niet geheel verrassend, aangezien ik tijdens deze reis een magneet voor oude mannetjes blijk te zijn)

Een beetje schuchter ging hij op een betonblok naast me zitten en probeerde een gesprekje met me aan te knopen. Als je de film Lost in Translation gezien heb en de ziekenhuisscène voor je geest haalt, kun je je een beetje voorstellen hoe dit gesprek verliep.

Met gebaren, 2 woorden Engels van hem en 4 woorden Japans van mij, kwam ik erachter dat zijn zoon brandweerman was en weet hij nu dat ik leerkracht ben op een basisschool. Een diepgaande conversatie zou het verder niet worden.

Het gesprek bestond voornamelijk uit lange stiltes, waarin we samen naar de prachtige fonteinen keken, maar ondanks dat leek hij het allemaal prachtig te vinden. Ik kreeg zelfs nog, zoals het oude opaatjes betaamt, een heerlijk plakkerig snoepje van hem.

Later hoorde ik van iemand uit het hostel dat het in Japan ontzettend van respect getuigd als een oude man jongere vrouwen aanspreekt. Ja, die Japanse mannen zijn duidelijk niet op hun achterhoofd gevallen en hebben dat duizenden jaren geleden slim aangepakt toen ze rond de tafel zaten om de gedragsregels van het land op te schrijven. Wat moeten die gasten gelachen hebben.

ZIN VAN DE DAG: Watashi wa sensei desu [Waatàshie waa sènsee des – Ik ben leerkracht]

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

EEN BEZOEKJE AAN DE KEIZER

Vanaf het parkje bleek het slechts een stukje tsuki atari (rechtdoor) om bij het Keizerlijk paleis te komen. Eerst kwam ik aan op een enorm leeg, wederom betonnen terrein (hadden ze zeker nog een stukje van liggen) met hier en daar een boompje.

Wat ze hier doen is me een raadsel en waarom het zo uitgestrekt is nog meer (less is more denk ik), maar ik zou er fantastisch mijn eerste, eeuwig uitgestelde, rijles kunnen nemen. Een blinde panda kan hier nog geen schade doen.

Toen was het zoeken naar het paleis. Aan de rechterkant van het terrein stond wel een aardig gebouw met een grote stenen muur er omheen en was er een zwaarbewaakte doorgang te vinden waar ik niet echt in de buurt durfde te komen, maar na even rondlopen bleek dat ik toch aan de linkerkant moest zijn.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

Ik sloot me stiekem aan bij een groep mensen waar vooraan de stoet een vrouwtje met rode paraplu liep. Dat moest wel een gids zijn, en inderdaad, binnen no-time stond ik tussen de flitsende Japanners. Die zitten ook overal in de wereld!

In het paleis wonen de Japanse keizer en zijn familie, tenminste, dat is wat ik volgens mijn reisbijbel moet geloven. Het paleis zelf is vrijwel alle dagen van het jaar afgesloten voor het gewone voetvolk. Maar ben je toevallig op feestdag 23 december of 2 januari in de buurt, dan heb je geluk en kun je toch een blikje wagen.

Ik moest het doen met een ansicht-foto van het gebouw met mij en de Niju-bashi (brug) op de voorgrond. Het paleis is trouwens een replica uit 1968 van het gebombardeerde origineel uit 1888, maar desalniettemin weer een fraai staaltje Japanse nijverheid.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hé jammer, had ik net zo’n zin hier mijn tentje op het grasveld op te zetten…

REIZEN VALT NIET MEE (VOOR SOMMIGEN)

Na het gebouw even bekeken te hebben vanuit de verte (je kunt er ook niet echt in de buurt komen), ben ik even gaan uithijgen op een bankje, want de temperatuur was inmiddels opgelopen tot zo’n 30 plakkerige graden.

Denk maar aan hoe het voelt als je je kleren probeert aan te trekken in de badkamer als je net een hete douche genomen hebt, niet te doen dus.

In het kleine parkje, waar een waanzinnig mooi bronzen beeld van een heuse samurai op een paard stond, kwam ik niet uit onder een ontmoeting met Tom uit Londen.

Tom zag er met zijn wilde haardos, scheve bril en beetje fout, iets te strak paars t-shirt al niet erg nozel uit, maar later bleek dat hij ook geen ster was in het plannen van zijn reis.

Vanwege zijn duidelijk slechte voorbereiding vertelde hij me al meerdere malen gigantisch verdwaald te zijn geweest en het merendeel van zijn geld al te hebben uitgegeven aan reiskosten (zijn hostel ligt buiten de stad) en bottled water.

Dat ik vrij goed alleen navigeer door de stad, in het mooiste hostel van Tokio zit en het water hier uit de kraan eigenlijk redelijk goed te drinken is -Japan is echt geen derde wereldland mensen- heb ik hem maar niet gezegd.

The Travel Tester to Japan

NAAR GROTE HOOGTE

Samen zijn we, na even te hebben uitgerust, naar het zogenaamde Maru Building geweest. Dit gebouw schijnt op het duurste stukje grond van de stad te staan, maar met een prijs van 21 miljoen Japanse Yen per vierkante meter heb je dan ook wel een schitterend uitzicht over het Keizerlijk Paleis en de rest van de stad.

Na wat zoeken hadden we de bovenste verdieping gevonden, waar we even van het uitzicht konden genieten. Ondertussen was ik behoorlijk bekaf van al het lopen en ben ik maar weer terug naar het hostel gegaan, Tom weer aan zijn lot overlatend.

Ik vraag me af of hij ooit de weg terug naar Engeland gevonden zal hebben, of dat hij inmiddels woont onder een brug in Tokio-Zuid en voor 3 Yen per dag in een fabriek dopjes op flessen bronwater staat te draaien.

Het leven zit vol verrassingen.

Mijn oma zegt altijd: ‘Als je alles van tevoren weet, kun je met een kwartje de wereld rond’. Doet je beseffen dat je het leven moet nemen zoals het komt, alleen in het geval van Tom had dat nou juist een hele handige gave geweest.

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Laten we het maar niet over het grijze weer hebben…
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester
Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

VEILIG TERUG IN ASAKUSA

In Asakusa heb ik ten slotte bij een klein supermarktje nog wat eten gehaald, een magnetronmaaltijd met noodles, ei en spek. De caissière vroeg na het afrekenen iets in het Japans aan me, waarvan ik dacht dat ze bedoelde of ik een tasje wilde.

Met een stoer hai arrigato reageerde ik alsof ik precies begreep wat ze bedoelde, maar dat bleek toch niet helemaal het geval. Met een zwaai ging mijn eten in de magnetron achter de toonbank en stond ik een halve minuut later lichtelijk verdwaasd, maar eigenlijk wel blij verrast met een dampende tas eten voor de deur. Wat een grap!

Ik kon dus na een korte wandeling gelijk gaan eten en dat was wel heel erg fijn, omdat ik bij terugkomst in het hostel op mijn stappenteller (die ik vandaag voor de grap had opgedaan) zag dat ik deze hele dag ongemerkt 22567 stappen had gezet, goed voor zo’n ruime 18 kilometer!

Dat is met dit weer en mijn sportieve instelling (lees: als ik in de politiek zat zou ik door heel Nederland lopende banden aanleggen) dus echt een mijlpaal.

Na de eenvoudige, doch voedzame (eh, nou ja, in ieder geval zeer smakelijke) maaltijd heb ik niet al te laat mijn bed opgezocht. Inmiddels bleek ik niet meer alleen op een kamer te liggen, maar was ik twee Koreaanse en een Amerikaans meisje rijker. Die laatste bleek al twee maanden in haar eentje door heel Japan aan het reizen!

Voelde ik me na drie dagen al behoorlijk tof, ik weet ineens weer mijn plaats en bedenk me dat ik nog een hoop van de wereld moet zien. Werk in uitvoering zal ik maar zeggen, al vind ik wel dat ik al erg goed op weg ben.

WAARSCHUWING VAN DE DAG: Reizen zou eigenlijk alleen onder medisch toezicht mogen gebeuren: het is ontzettend verslavend!

Hoogtepunten in Tsukiji, Marunouchi & Ginza Buurten in Tokyo, Japan || The Travel Tester

DE VOLGENDE OCHTEND

Vandaag (had gister dus geen energie meer om iets te schrijven) ga ik naar het Edo-Tokyo museum (aanradertje van mijn vader) en ik heb net een Duitse jongen ontmoet bij het ontbijt waarmee ik en nog wat andere mensen vanavond de wijk ‘Shinjuku’ ingaan om wat te drinken.

Morgen weer een nieuwe update!

Kanpai!!

PS. VAN DE DAG:
Deze is eigenlijk nog van gisteren, maar OMA ik vond het heel erg leuk dat je een berichtje op de computer voor me hebt geschreven! Ik vind het echt jammer dat ik op de woensdag voorlopig niet langs kan komen hoor!! Eten jullie wel een extra croissantje en radijsjes voor me? Ik eet hier kant en klare sandwiches (tja lui, ik weet het), maar ook verse grapefruits, die zijn hier heerlijk! Kus!

PAP&ROB – ik heb me te barsten gelachen om jullie berichten, de mensen keken beetje raar hier, maar ondertussen ben ik al niet anders gewend.

MEREL&GREETJE – vind het leuk om te horen hoe het bij jullie in de klas gaat! mail maar of zet een berichtje! hoop dat jullie kindjes een beetje lief zijn! thanx voor de berichtjes!!

The Travel Tester || Haal Het Meeste uit je Trip ...en Jezelf!
Coronavirus / COVID-19

Op dit moment gelden er reisbeperkingen over de hele wereld. Kijk voor het huidige advies op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wees verstandig en reis niet als het niet echt nodig is!

PLAN JE REIS NAAR JAPAN

Tips voor het navigeren door de Tokio Metro Kaart > >

TSUKIJI TOKIO GUIDE

Tsukiji Vismarkt = www.tsukiji.or.jp

Onze Uitgebreide Tsukiji Fish Market Gids >

Begeleide Tours:

MARUNOUCHI TOKIO GUIDE

Tokyo Station City = www.tokyostationcity.com

Tokyo Imperial Palace = sankan.kunaicho.go.jp/english/guide

The Imperial Household Agency = www.kunaicho.go.jp

Marounuchi (Maru) Building = www.marunouchi.com

Download hele flyer als PDF >

GINZA TOKIO GUIDE

Bekijk alle tours in Ginza op Get Your Guide > >

Download hele flyer als PDF >

AANBEVOLEN REISPRODUCTEN

HANDIGE WEBSITES

Join the Conversation

3 Comments

  1. says: Elke

    Had de moed al opgegeven dat er vandaag iets te bekijken viel, maar hiep hoera, toch nog een bericht. De jetlag komt ons bijzonder goed uit mag ik wel zeggen. Ach je hebt nog wel even de tijd om eraan te wennen. Na je vroege babytijd ben je niet meer zo vroeg opgeweest haha. Met het genieten lukt het allemaal vrij aardig zie ik. Wel vermoeiend he? Ben je al bij die toffe supermarkt geweest? zag ik op de site van het hostel, zit vlakbij. Dat wordt lachen als je niet kunt lezen wat er in het pakje zit. Succes! Leuk om je even op msn te hebben. Reinout zal dit wonder der techniek ook op mijn laptopje installeren. Ik wil ‘t, ik wil ‘t!
    Wat eet een japanner als ontbijt? vast geen hagelslag of pindakaas. bye for now, Biggg hug!

  2. says: Erna

    Hai Nienke,
    Ik geniet met volle teugen van je verhalen zowel op deze site als van de verhalen van mams, die praat me wel bij hahaha. Jij bent het onderwerp van de dag. Maar dat is niet erg welke dochter gaat zo`n reis maken 1 op de 100???????Vind het wel heel erg knap van je dat je het toch zomaar even doet, als je maar wel gewoon Nederlands blijft praten als je terug bent hahahahahah. Nienke ik wens je heel veel plezier, geluk en vooral gezondheid toe, je staat in mijn favorieten dus waar je ook bent ik volg je. Groetjes Erna

  3. says: Wiard

    Lieve Nienke,
    Heb weer genoten van je reisverslag. Ik heb gedroomd dat we samen door Tokyo zwierven en in het Nederlands allerlei rare dingen tegen passerende Japanners riepen. Heb je al tegen je Koreaanse kamergenootjes gezegd dat je genetisch gezien familie bent van Guus Hiddink? Overigens over korfbal gesproken: WE hebben vanavond met Oranje gewonnen tegen Wit Rusland: 3-0. Van Persie (2x), Kuijt (1x) en Van Basten (0x).
    Het motto van vandaag is: Als je een Japanner de bal geeft krijg je hem nooit meer terug.
    Oma Betsie (nieuw adres: Digitalesnelweg 3, Dell City) heeft ook een boodschap gestuurd, maar per ongeluk geplaatst bij je bericht van twee dagen geleden. Kijk maar even.
    Stop niet met het maken van fraaie foto’s (en video’s) en blijf volop genieten.
    Een dikke doei,
    Wiard

Leave a comment
Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.