SYDNEY NAAR TAMWORTH: OP NAAR DE PAARDENFLUISTERAAR!

Sydney naar Tamworth in Australië || The Travel Tester
Some posts on this site contain affiliate links. If you book or buy something through these links, we earn a small commission (at no extra cost to you) Read our privacy policy for more information.
The Travel Tester reist van Sydney naar Tamworth om deel te nemen aan de Leconfield Jackeroo / Jillaroo School van Tim Skerrett

Nou beste mensen, alles zit weer in de tas hoor! Ben gister de hele dag aan het wassen, drogen, eten kopen en inpakken geweest.

Het lijkt (lees: is zo) dat ik veel meer spullen heb dan toen ik hier kwam. Ik had 1 rugzak en 1 schoudertas, inmiddels heb ik er 3 tassen bij.

Hier krijg je namelijk bij elke supermarkt, winkel en in het hostel de meest leuke boodschappentassen, ik heb al een hele collectie ondertussen en die dingen moeten wel gevuld blijven, anders heb je er natuurlijk niets aan.

SYDNEY NAAR TAMWORTH & LECONFIELD

HET GEHEIM VAN DE SUPERMARKT-TAS

Spreek een willekeurige backpacker aan en vraag hem of haar wat het belangrijkste item uit de gemiddelde Coles supermarkt is, grote kans dat je als antwoord ‘de boodschappentas’ krijgt.

Het blijkt hier namelijk in de hostels een sport om uit de verschillende filialen (naast zo goedkoop mogelijk voedsel) een felgekleurde, vierkante, stoffen tas met opdruk van de winkel te bemachtigen.

Dit vraagt natuurlijk enige uitleg.

Het zit zo: in de keuken van het hostel kun je je levensmiddelen bewaren in een kast met vakken. Een grote kast, die bijna reikt tot het plafond, maar waar toch altijd te weinig ruimte lijkt te zijn om het eten van alle hostel-bewoners in te parkeren.

En dan heb ik het nog niet eens over de koelkasten. Ondanks dat ze er vaak drie of meer hebben – die met hun dubbele deuren ruimte genoeg hebben om een complete familie Eskimo’s de zomer door te helpen – is het moeilijk (zo niet onmogelijk) om je eten er goed in kwijt te kunnen, laat staan terug te vinden.

Met een etiket, voorzien van naam en datum van vertrek, markeer je dus je tasje voedsel en is het de bedoeling dat je de volgende morgen je spullen weer terugvindt op de plek waar je het hebt achtergelaten. Met nadruk op de bedoeling.

Over het algemeen is het heel normaal dat spullen die in een open doos zitten, uit een tasje steken, ingrediënten van een pastagerecht zijn óf op een andere manier aanstoot geven, als vogelvrij worden verklaard.

Iedereen die het nodig heeft kan er dan ook een stukje, handje, schepje, likje, of andere maateenheid naar keuze uithalen. En daar zit het probleem, want je bent natuurlijk niet de hele wereld overgevlogen om elke dag boodschappen te gaan doen.

Het is dus zaak je voedsel (lees: goud) goed te verpakken en daar komen de gezellig gekleurde tassen van de supermarkt nu van pas. Want naast dat je je eten in dichtgeknoopte zakjes stopt, maak je het geheel pas echt af met een gekleurde supermarkt tas, waarop je met een zwarte marker de nodige verwensingen kalkt, voor het geval iemand het in zijn hoofd haalt in de buurt van je eten te komen of zich misschien per ongeluk in de kleur van de tas vergist.

Natuurlijk hebben alle ‘backpack bruggers’ in het begin de standaard groene versie van de Coles, maar naarmate je beter bekend met de stad en de geheime afdelingen van de supermarkten raakt, weet je ook bruine, gele, roze of zelfs een blauwe coolerbag voor in de koelkast te scoren.

En dan hoor je er pas echt bij.

Oriëntatie in Sydney met The Travel Tester
DE tas

MET DE BUS NAAR TAMWORTH

Ik ben inmiddels uit-gechecked en stap om kwart over 1 in een Greyhound bus die me in 8 uur naar Tamworth brengt. Ondanks dat dit plaatsje behoorlijk afgelegen ligt (een aardige 414 kilometer ten noorden van Sydney) staat het bekend als de ‘Country Music Capital of Australia‘. Jaarlijks wordt hier in januari ‘s werelds twee-na-grootste countrymuziekfestival gehouden.

De reden dat ik de stad bezoek heeft niets met muziek maar wel alles met country te maken. Ik ga mezelf deze week namelijk tot een heuse Jillaroo transformeren.

Vanaf Tamworth word ik namelijk opgehaald om maandag tot vrijdag een zogenaamde ‘Jackeroo / Jilleroo‘ (Cowboy / Cowgirl) cursus te gaan doen.

Als Australisch cowgirl ga ik leren schapen scheren, koeien drijven en zal er veel paard worden gereden. Op de Leconfield ranch, waar de familie Skerett al sinds 1914 eigenaar van is, kun je namelijk een vijfdaagse cursus volgen waarin je alles over het boerenleven leert. In Australische stijl, natuurlijk.

Het zal wel een grote overgang zijn met het leven hier in Sydney, waar ik inmiddels al erg gewend ben geraakt. Het was gisteravond dan ook niet leuk om afscheid te nemen! Ik heb er wel ontzettend veel zin in om Australië eens van een andere kant te zien en ben ook heel benieuwd wat we allemaal precies gaan doen.

Ik denk trouwens niet dat ik daar internet zal hebben, dus als jullie even een weekje niets van mij horen denk dan niet dat ik ergens in de bush in een kampvuur ben gevallen!

Inlichtingen zijn natuurlijk altijd (tegen een geringe vergoeding) bij mijn moeder te verkrijgen.

Goed, ik heb nog twee uurtjes te vullen, ga maar even 1 van die tassen richting Nederland sturen en dan nog even in de zon zitten voordat ik achter het glas in een bloedhete bus moet, dat reizen is soms nog best afzien!

xx tot snel

PS 1: Merel en Joram gefeliciteerd met jullie verjaardag!!! Ik mis natuurlijk weer de feestjes van de eeuw, maar ik zal een feestelijk stukje kangoeroevlees van de barbie eten op jullie!

PS 2: Oom De Nijs: au! Hoop dat het allemaal weer aan elkaar gelijmd kan worden, klinkt niet fijn!

Sydney naar Tamworth in Australië || The Travel Tester
Dat mag BUS heten!

GEHEIME TWEEDE UPDATE

Ok mensen, het is inmiddels een paar uur verder… even heel snel mijn avontuur van vandaag.

Om kwart over 1 in de bus gestapt met 32 graden, maar daar niet veel meer van gemerkt in de heerlijk koele bus. Onderweg veel mooie plaatsen gezien waar we allemaal naar toe kunnen emigreren!

We maakten een paar stops en toen het donker werd (wat een sterren! De steelpan kennen ze hier niet, wel de barbeque) rond 9 uur aangekomen in Tamworth.

Even verdwaasd gestaan waar ik nou weer naar toe moet (Hanne, weet je Venetië nog?!). Het plan was in een YHA hostel ergens in de stad te verblijven, maar als ik zo om mij heen kijk is er hier in de eerste omringende kilometers niet eens leven te vinden.

Yoen maar de weg gevraagd aan een mevrouw en natuurlijk een Nienke-iaans antwoord gekregen: ‘sure darling, hop in my car, i’ll take you!‘. Nou ja!

Nog geen vijf minuten later stond ik in het hostel en had ik een volledige tour van het dorp gehad. Geweldige binnenkomst toch?

Ik kreeg de beste wensen en beloofde de vrouw van de rest van mijn reis te gaan genieten. Ik maakte ook gelijk de mentale aantekening mijn moeder snel eens te bellen. Maar eerst even schapen scheren.  

Sydney naar Tamworth in Australië || The Travel Tester
Mooie zonsondergang vanuit de bus

YHA HOSTEL IN TAMWORTH

Hostel is netjes, zit op een kamer met Vicky, meisje uit Melbourne die ook de cowboycursus gaat doen. Vicky werkt al jaren met paarden en vertelde me nieuwsgierig te zijn naar de werkwijze van Tim Skerett met zijn paarden.

Hij geeft namelijk les in het zogenaamde ‘Natural Horsemanship’, een filosofie die in de jaren ’80 is uitgewerkt door ene Pat Parelli.

Bij de methode wordt er gebruik gemaakt van de “natuurlijke instincten en de kuddementaliteit van het paard, die zijn omgezet in een manier van communiceren die de relatie tussen mens en dier versterkt“, aldus Vicky, die helemaal op de hoogte bleek te zijn. 

Morgen moeten we om 9 uur klaarstaan dus vroeg op!

Helaas is het waar wat ik al dacht: ik heb een week lang geen internet (logisch), maar ook geen telefoon volgens de mevrouw achter de balie!

Dus ga maar allemaal lekker een goed boek lezen (Ik heb trouwens de Davinci Code voor 2 dollar gekocht hier, maar dat ff terzijde) en ik spreek jullie weer met Pasen.

Of Kerstmis, geen idee, alles is hier ondersteboven.

Groetjes! Yiiiihaaa!!

The Travel Tester || Haal Het Meeste uit je Trip ...en Jezelf!

PLAN JE REIS NAAR AUSTRALIË

TAMWORTH GUIDE

YHA hostel in Tamworth = www.yha.com.au/hostels/nsw/country-nsw/tamworth

LECONFIELD GUIDE

Leconfield = www.leconfield.com

AANBEVOLEN REISPRODUCTEN

HANDIGE WEBSITES

 

More from Nienke

TOP ERVARINGEN IN AUSTRALIË DIE IK NIET HAD WILLEN MISSEN!

Er zijn maar weinig opletten kijkers die het door hebben gehad. Een...
Read More

7 Comments

  • heel veel plezier Jill, head them up, move them out zou ik zeggen. Heb je je tubetje zadelpijnzalf ingepakt? We wachten weer vol spanning op de beelden. Het wordt even afzien de komende week, maar dan… Wij doen het gewoon kalmpjes aan hier. Beetje werken en rondhangen en zo. We houden nu wat tijd over natuurlijk omdat we niet aldoor naar de computer hoeven te rennen, dus misschien tijd voor een hobby? wie weet. Have fun en val niet van je knol. xx van je ouwe moeder

  • Lieve Nienke,

    Jammer dat je even geen Interneterbinding kan leggen. Laat svp even weten als je dit stukje niet kan lezen.
    Zeer bedankt voor je vele Japanse kadotjes. De postbode, nu lopend met een fikse hernia, wil wel graag weten waar hij de rekening van de fysiotherapeut kan indienen. Het is hier momenteel net een Japans geishahuis. Je moeder blijft wulps in jouwde kimono de hele dag al buigend en achteruitlopend achter me aanlopen om me met van alles ter wille te zijn. Reinout wil de Japanse hoofdband met het embleem van de zelfrijzende zon, die jij voor hem opstuurde, nooit meer afdoen. Hij ziet er uit als een kamilazepiloot. Ik sta voor gek als ik, getooid met Japanse vlechtjes, sta te tollen. Evezogoed meisie zeer veel dank. Ook de meegestuurde presentjes van Katso worden familiebreed erg gewaardeerd.
    Nu het accent op paarden komt te liggen zal de een of ander flauwe grappenmaker je wel een recept voor wilde paardenbiefstuk met knoflook en frietjes sturen. Trek het je niet aan want hier hebben we alleen waterkonijn.
    Oja, voor ik het vergeet: naast kiwi’s en ibissen spaar ik ik nu ook kangeroes, koalabeertjes en afgebroken tanden. Geeft niet wat.
    Veel plezier, maar donder niet van je paard.
    Je liefhebbende vader.

  • Hoi lief nichtje,
    Hier een berichtje van neef en lieve nichtje. (Onze Sinterklaasgedichten zijn altijd ijzer sterk).Ten eerste hartelijk dank voor je leuke sms op mijn verjaardag. Je was zelfs de eerste die mij feliciteerde;-)(Je bent trouwens ook de eerste die op een kageroe rijdt, dus zo gek was het eigenlijk niet) Ik vind de laatste foto’s met alle die gezellige diertjes erg leuk…Geinig is dat ik ook in Thailand alles om mijn nek heb laten hangen, zonder enige angst. Echter in Amsterdam schijt ik bagger voor de hond van mijn buurman Heitinga…..dus het zal wel met het vakantie gevoel te maken hebben, denk je niet?
    Nou nikje wil ook wat leuks naar je schrijven dus (trommelgeroffel) hierrrrrrr komt zeeeeee……

    TATATATATATATTATAAAAAAAAAA

    En daar is ze dank, dank dank, niet allemaal tegelijk. Handtekeningen en foto’s LATER! Nou nicht wat een dingen zie en doe jij allemaal! Ik ben altijd al erg onder de indruk van Artis, maar vergeleken met jouw activiteiten is dat echt een hele kansloze ervaring. Maaaar goed ik geniet erg van je foto’s en verhalen. Echt super gaaf! Ik spaar trouwens nog Australische gordijn-haak-schroefjes en dan vooral die koperen, niet van die gewone ijzeren, zijn zo saai. Nou lieve cowgirl, doe je best met al dat vee, en pas op dat je die lasso niet op je kop krijgt!

    Heel veel liefs Nikki en Joram

  • Lief nichie, Altijd handig, zo’n cursus schapenscheren. Harsen en epileren is pijnlijk en arbeidsintensief, en heel wat schoonheidsspecialisten zullen watertanden bij deze wat ruwere, maar uiterst effectieve manier van ontharen. We willen in december het resultaat graag bij je bewonderen.
    Is het nou toeval of kom jij echt uit een familie van hondenliefhebbers? Het kan namelijk geen toeval zijn dat jij samen met Vicky op een kamer zit.Alleen in Nederland schrijven wij dat anders. Kan ze kunstjes? En pootjes geven? Ikzelf kan erg goed “af” gaan. Per week lukt me dat een aantal maal. Als een gieter, zelfs. Probeer dat Vicky maar eens aan te leren.
    Ik beleef hier ook van alles: donderdag gaat de tandarts weer een echte jachthond van mij maken. En mislukt dat, dan kan ik altijd nog door als de schoonvader van Lassie. Die was ook tandenloos. Maar wel lief.
    Lievelingsoom Rob

  • Gelukkig, nog maar 1 nachtje slapen en dan gaat het internetfeest weer beginnen! Heb een whiplash van het breien gekregen. De truien en sokken stapelen zich op. Natuurlijk toch even stiekem geprobeerd of die telefoon het nu echt niet deed, maar nee dus. Eigenwijsheid wordt altijd bestraft haha. Bij ons zag de week er verdacht veel als de vorige week uit, weinig nieuws te melden dus. Alle leuke belevenissen moeten dus van jou komen, we verdringen ons voor de kabelkast van UPC om het als eerste een bericht op te vangen. Maar dat kan nog wel 24 uur duren, de situatie wordt kritiek zoals je begrijpt. Tot blogs en mails dus maar. XXX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.