OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
The Travel Tester waagt haar leven in het Noosa National Park - en doet een levensechte boomstam na...

Na de enge ibissen, schreeuwende hagedissen en iets te vrolijke Australische meisjes van rond de 20 heb ik vandaag weer twee nieuwe diersoorten mogen ontdekken.

Meer hierover wat later in het verhaal, waarin we een flinke wandeling van drie uur maken door het Nationale Park dat hier 10 minuten van het hostel vandaag ligt.

Ik ben gisteren aangekomen in Noosa (en in gewicht geloof ik, maar dat even terzijde), een rustig plaatsje net even boven Brisbane. Van de groep zijn er op dit moment nog drie andere mensen overgebleven: de Schotse Paul, Christina en Rhona.

Paul, even voor de goede orde, heeft een tatoeage in de vorm van twee enorme ogen op zijn billen laten zetten en is daar zo trots op, dat hij op gezette tijden zijn broek laat zakken. Paul is een bijzondere man, dat weet je gelijk.

Anderen zijn in Surfers Paradise achtergebleven om te werken en de rest zit nog even in Brisbane. Aangezien ik nu mijn dagen met drie Schotten doorbreng, wordt mijn Engels met de dag a wee bit slechter en mijn gehoor met de dag beter.

Geen touw aan vast te knopen dus, maar ik doe net alsof ik ze begrijp en ze trappen er aardig in.

WIJ GAAN OP BEESTEN JACHT!

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Fun in het Hostel in Noosa

WELCOME IN PARADISE

Iedereen die ik tot nu toe ben tegengekomen heeft wel een enthousiast verhaal over het natuurrijke surfplaatsje Noosa, dus het leek me tijd dit eens met mijn eigen ogen te gaan bekijken.

Noosa ligt ‘net boven’ (lees: iets van 130 kilometer) Brisbane. Veel Aboriginal cultuur is er in de loop der jaren verloren gegaan, maar hier en daar zijn nog sporen van de Undumbi uit het zuiden, de Dulingbara uit het noorden en de Gabbi Gabbi (ja, zo heten ze echt) uit het westen terug te vinden.

Zo kun je op een aantal bomen nog zien waar schors verwijderd is om kano’s mee te maken en als je goed zoekt vind je steengravures, beerputten (dumpplaatsen van afval – dit weet ik omdat mijn vader een beroep heeft waar hij dit soort plaatsen regelmatig leeg moest halen. Nee, hij is geen putjesschepper, maar archeoloog, maar veel verschilt het niet nou ik erover nadenk), en verder flink wat stenen bijlen en markeringen op bomen die paden of grenzen aangeven.

In overgeleverde verhalen kun je lokale legenden terugvinden en de huidige plaatsnamen zijn vaak vernieuwde versies van de originele Aboriginal namen.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Welkom in Noosa!
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

NATUURLIJK NOOSA

Na een korte zoektocht op het internet weet ik nu dat Noosa zoiets als ‘schaduwrijke plaats’ betekent en dat het in de tijd van de Europese kolonisten te moeilijk begaanbaar was om uitgebreid transport op gang te brengen.

Het bleef daarom lange tijd een afgelegen vissersdorpje en is pas sinds de afgelopen vijftig jaar in een populaire toeristische plek veranderd. 

Hoge flatgebouwen zul je er gelukkig niet aantreffen, omdat de lokale gemeenschap hier altijd fel tegen is geweest. Als je kijkt naar de prachtige natuurgebieden die Noosa rijk is, vind ik dit ook niet verwonderlijk. 

Bijna 35 procent van de omgeving bestaat uit nationale parken, conservatieparken, staatsbossen en andere soorten beschermd land. Als ik hier zou wonen zou ik de eerste zijn die mijn spandoek zou uitrollen tegen hebberige vastgoedmagnaten en ander bouwlustig gespuis.

Noosa ademt in alle opzichten rust uit en het hostel waar ik met de groep verblijf ligt op ongeveer een kwartier lopen van het strand. Als je een stukje de stijl oplopende weg langs het hostel omhoog loopt, kun je de zee in de verte al zien liggen. 

Omdat er nog zoveel is dat ik aan de oostkust van Australië wil zien, heb ik besloten niet langer dan twee dagen in Noosa te blijven hangen.

Mijn verblijf in het vriendelijke plaatsje wil ik daarom goed benutten en dus stelde ik voor een stevige wandeling door het Nationale Park te gaan maken.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Dit is mijn hostel (met koala in de naam – natuurlijk!)
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Gok eens wat mijn bed is :)
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Volleybalveld

NOOSA NATIONAL PARK

De drie meereizende Schotten vonden het wandelen wel een “wee good idea” en niet veel later stonden we met onze wandelschoenen (nou ja, ik dan, de Britse meisjes verkiezen bij het beklimmen van de Mount Everest volgens mij nog liever hun modieuze sleehakken boven iets dat comfortabel is) en drinkflessen aan de toegangspoort van het Nationale Park.

We hadden de keuze uit een aantal verschillende wandelroutes, naar moeilijkheid ingedeeld in vier klassen.

Natuurlijk zijn we niet de minsten en daarom besloten we ons te wagen aan de ‘Class Four Tanglewood Track‘, die volgens het informatiebord 6,9 kilometer door het binnenland kronkelt. 

We zullen het regenwoud moeten trotseren, door met Eucalyptus begroeide bossen trekken (en dus kans om koala’s te spotten!), bij een punt belanden dat ietwat verontrustend ‘Hell’s Gates‘ genoemd wordt, om vervolgens langs de kustlijn veilig de parkeerplaats terug te zien vinden.

Class Four betekent wel een route met smalle paden, steile open hellingen, oppervlaktes met los grind en open, natuurlijke uitzichtpunten.

Niet dat wij ons daardoor laten afschrikken, ben je mal, laat maar komen dat avontuur. Sleehakken aan, haren goed en gaan!

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Daar gaan we dan!
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

DIT GAAT LEKKER

Nog geen tien minuten onderweg was het me al duidelijk wat het gespreksonderwerp van de Abersdeense poppetjes de komende drie uur zou gaan worden.

Beroemde acteurs en schoenen met hoge hakken. 

Ze lijken me beiden totaal nutteloos tijdens een wandeling door het regenwoud, of je moet het misschien over Rambo hebben en aan de hak van je Manolo Blahnik‘s kangoeroevlees moeten roosteren om te overleven, maar ik ga er van het gemak maar even van uit dat ze daar niet aan dachten.

Aan Schotse dorpsgek Paul bleek ik ook niet veel aanspraak te hebben. Ten eerste versta ik hem bijzonder slecht en ten tweede is hij vooral erg druk bezig geweest met het op de stuipen jagen van de lokale wildlife

Ik dacht dat het bij natuurwandelingen onder andere de bedoeling was zoveel mogelijk bijzondere dieren te vinden en er dan roerloos een tijdje naar te kijken, maar hij weet het spotten van dieren een geheel nieuwe dimensie te geven.

Zodra Paul ook maar een puntje van een staart, een snorhaar of een teennagel zag, nam hij een enorme sprong en konden we tien minuten later met enige moeite proberen te achterhalen wat we eventueel gezien zouden kunnen hebben.

De stratenmaker (met zijn geborduurde armen en benen) blijkt al snel, naast het zo hard mogelijk achter hagedissen aanrennen, een hobby in het imiteren van de door ons gemiste dieren gevonden te hebben.

Hij had daarin nog wel wat oefening nodig, maar ik ben er vrijwel zeker van dat we onderweg een kikker, een stel kleine salamanders en een heks op een bezem zijn tegengekomen.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Paul in actie
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

HELL’S GATES

Op het moment dat we het wandelpad tot de kustlijn aflopen begon het zonnetje lekker te schijnen, dus de meegenomen vestjes konden in de tas en de zonnebrillen op ons hoofd.

Zon is duidelijk een natuurverschijnsel waar ze in Schotland voornamelijk plaatjes van gezien hebben, want de meisjes begonnen gelijk hevig te zuchten en ook Paul leek de overdaad aan Vitamine C niet meer aan te kunnen. “The weather dowin heere so bloody hoot… it’s kind’o sinister. Feels like somebody’s leeft the oven oin or somthin.

Een groot bord met waarschuwingsteksten als ‘slippery rocks make this site dangerous‘ en ‘serious injury or death may result from walking and climbing on rocks around the cliffs edges‘ maakt het er allemaal niet beter op voor Team Scotland.

De bijgevoegde pictogrammen op het bord, van mannetjes die hun volle gewicht precies op de punt van een berg zetten waardoor ze met de afgebroken rots en al de afgrond in kletteren, maken het geheel dramatisch af.

We zijn aangekomen bij Hell’s Gates.

Vastgenageld aan de grond gluurden we voorzichtig over onze tenen de afgrond in. Het woeste water kolkte hevig alle kanten op en klotste op gezette momenten met een kracht tegen de rotsen aan.

Het leek ons niet het beste moment om je evenwicht te verliezen, dus maakten we onze groepsfoto een stukje verder van de rand af.

Toen we weer doorliepen, probeerde Paul aan hand van een enorme brul ons nog heel even te doen geloven dat hij het tóch voor elkaar had gekregen de afgrond in te storten, maar daar trapten we natuurlijk niet in.

We bellen wel een ambulance voor je als we weer in het hostel zijn“, riepen we bijna in koor en zonder om te kijken terug.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

AKELIGE BEESTEN

Toen Paul ons niet veel later weer had ingehaald, was ons gesprek door zijn toedoen wel ineens op het spoor van gevaren in Australië geraakt. En dat zijn er nog al wat, daar was ik al eerder in deze reis achter gekomen.

Alle verhalen die we de laatste dagen overal hebben opgepikt over mensen die na een val levend door mieren zijn opgegeten en slangen die babies verslonden schijnen te hebben komen boven.

Als je erop begint te letten, blijken er hier maar weinig beesten te zijn die je niet willen bijten, krabben, bespugen, vergiftigen, verlammen, verblinden, opvreten, op één been doen hinkelen of je op een andere wijze een minder goede dag bezorgen.

Er blijkt zelfs een spin te zijn die het er voor over heeft zich tijdenlang onder de rand van een toiletpot te verstoppen om je te grazen te nemen. Toewijding, noem ik dat.

Nou ben ik voor een gemiddeld kruisspinnetje in Nederland al niet echt gecharmeerd, maar voor de joekels die hier uit de bomen vallen ga ik dus echt een blokje om.

De grootste exemplaren hebben een formaat variërend van een grote teen tot een theeschoteltje, maar de meest akelige blijken juist de allerkleinsten te zijn. Zo zorgt de gezellige redback spider voor gemiddeld 2000 beten per jaar, maar wees gerust: sinds er in de jaren ’50 antigif voor ontwikkeld is zijn er geen sterfgevallen meer geweest. Mazzel.

Maar de Sydney funnel-web is toch echt de winnaar. Als je hier door gebeten wordt en er niet ruim binnen een uur tot soms al een half uur iets aan doet, dan eindig je toch vrijwel zeker met een tuintje op je buik. Juist.

Er zal nooit meer een dag voorbij gaan dat ik niet eerst mijn schoenen uitklop voor ik ze aan doe. Bedankt Australië.

Ik denk overigens wel dat de grote hoeveelheid enge beesten die in Australië rondlopen een soort compromis zijn voor het mooie weer. In Nederland is het meestal rotweer, maar het meest rare dier bij ons is dan ook goudhamster.

En die lopen over het algemeen niet over straat om je vanuit de bosjes kapot te laten schrikken, ze duwen hoogstens boodschappenwagentjes voort.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Dit vonden we een paar dagen geleden boven ons hoofd in een boom in het hostel. Wie weet wat het is mag het komen halen en houden.
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Ik heb het gevoel bekeken te worden…

IK BEN BOOMSTAM

Het is overigens wel zo dat de locals gevaarlijke dierlijke met een flinke korrel zout nemen. Volgens de jongen die in het hostel achter de receptie staat, is het in de meeste gevallen afdoende om je bij een ontmoeting met enigerlei wild dier op de grond te laten vallen en net te doen of je een boomstam bent. 

Persoonlijk vind ik dat naast optie één (in Europa blijven) en optie twee (twaalf soorten antigif bij je dragen en niet te ver van een ziekenhuis vandaan gaan) zo mogelijk het stomste advies dat ik tot nu toe gehoord heb. Maar misschien ik ben gewoon niet zoveel gewend.

Als tijdens het wandelen Paul ineens strak langs mij heen kijkt en grote ogen opzet, ga ik er gelijk vanuit dat hij weer net doet alsof er een dodelijk monster tussen de struiken hangt, dat op het punt staat mij bij de lurven te grijpen en me in één beweging naar binnen te werken. Ik loop glimlachend verder. “Is goed, Paul“, zeg ik hoofdschuddend.

Pas als hij mijn arm grijpt en met een trillende vinger naar iets in de verte wijst, besef ik dat hij het deze keer zowaar meent.

Look douwn thear… a bloody dainosaur. Fucking gurreen mongo.

De hagedis (of varaan, wat je wil) was inderdaad gigantisch. Met een lengte van zeker anderhalve meter en een breedte als een autoband, kroop het prehistorisch gevaarte door de lage begroeiing langs de berghelling naar boven en stak het op nog geen twee meter afstand van ons de weg over.

 Zelfs de dames leken even onder de indruk en staakten zowaar hun verhitte gesprek over de inmiddels zeventiende beroemdheid van de dag.

Het beest zag eruit als een ontzettend slechtgehumeurde slang met voeten, die iets te snel zijn jas heeft aangetrokken. Ik begin met filmen en Paul grijpt zijn kans om live verslag te doen.

If that crawls towards ya, right”, fluisterde hij in mijn schermpje, “lie down, ’cause it’ll think you’a tree and run past ya. But if ya’move, it’ll rub on ya, and it’ll take it’s claws on ya legs, and it’ll…” Paul krabt even op zijn hoofd en kijkt nog wat dieper in de lens.”…it’ll make ya bleed. The sodding baasterd.

Het beest lijkt er gelukkig in de verste verte niet op uit om ons open te krabben en te laten bloeden, maar we nemen het zekere voor het onzekere en blijven zo goed als we kunnen in onze rol als boom. Heeft mij rol in de groep 8 musical na al die jaren toch nog zin gehad.

Na tien minuten zien we het beest, waarvan we ondertussen hebben vastgesteld dat het een goanna moet zijn, niet meer in de buurt van het voetpad en durven we weer adem te halen.

Ik was nog helemaal in de ban van het avontuur als de meiden de pas er al weer in hebben gezet.”So you think Ashton Kutcher is hot? No Way!”

Way! aye, but that girlfriend of him, she is soooo old aye, and she always wears ugly shoes…

Het gevaar is kennelijk geweken.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

STERKE VERHALEN

Bij het zien van de parkeerplaats voelde ik de neiging opkomen even de grond te kussen, maar ik weet me in te houden en terug in het hostel doen we uitgebreid verslag van onze avonturen.

Paul voerde daarbij, niet geheel verrassend, het hoogste woord. Druk met zijn armen zwaaiend en op de grond stampend deed hij de overige hostel gasten geloven dat we zo ongeveer oog in oog met een T-Rex hebben gestaan.

Hij weest op een scheur in zijn broekspijp, we lieten mijn schokkerige videobeelden zien en de meiden vulden aan dat de goanna een beetje op Matt Damon leek. 

Bewonderenswaardige blikken schoten onze kant op. Dat we het er levend vanaf hebben gebracht! We zijn de helden van de dag en krijgen van de jongen achter de receptie zelfs een drankje ter viering van het feit dat we zijn wijze raad om een boomstronk na te doen zo goed hebben opgevolgd.

Op het moment dat een groepje kleine Koreaanse meisjes met ons op de foto wil, vind Paul het tijd om zijn broek te laten zakken en de ogen die hij op zijn achterwerk getatoeëerd heeft (geen grap) te laten zien. 

In nog geen twee minuten stonden we weer alleen in de receptie. Dat waren onze fifteen minutes of fame.

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Onze groep uit het hostel
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Oh, je dacht dat ik alles op deze blog verzon?!
OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester

WE ZULLEN DOORGAAN!

De rest van de dag heb ik even in het zwembad gezwommen en alvast mijn Fraser Island en Whitsunday’s Package geboekt (dat wordt me een geweldig avontuur, wacht maar af!

Ik zeg alleen maar: ‘Four Wheel Drive + ‘s werelds grootste zandeiland’ en ‘Zeilboot + Tropische Eilanden’), erg cool dus, maarrre mam… schrik niet als je mijn afschriften stiekem inkijkt!

Nu ga ik weer verder mensen, even de vuilnisbakken langs of er nog iets te eten is en alvast een goed plekje op het strand uitzoeken om vannacht te slapen. Maar het is hier fantassssstisch!

Ps. Oma: als het goed is ga je zo met mama de website bekijken, dus even speciaal de groetjes aan jullie! Neem wat extra radijsjes voor me!!

Dikke zoenen!!

OP AVONTUUR IN NOOSA NATIONAL PARK || The Travel Tester
Said Zwembad.
The Travel Tester || Haal Het Meeste uit je Trip ...en Jezelf!
Coronavirus / COVID-19

Op dit moment gelden er reisbeperkingen over de hele wereld. Kijk voor het huidige advies op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wees verstandig en reis niet als het niet echt nodig is!

PLAN JE REIS NAAR AUSTRALIË

NOOSA GUIDE

Koala Backpackers (tegenwoordig Nomads Noosa Hostel) >>

Leuke attracties in Noosa >>

AANBEVOLEN REISPRODUCTEN

HANDIGE WEBSITES

More from Nienke
One Week in Morocco with G Adventures [Tour Review]
Planning to visit Morocco, but no idea where to start? We recommend...
Read More
Join the Conversation

5 Comments

  1. says: Oma Betsy

    Dag lieve fritselfratsel,
    Je heb het goed naar je zin he? Leuk hoor, en wat een mooie foto’s. De radijsjes hebben we opgegeten, de aardbeien ook! Maar we hebben er wel bij aan jou gedacht hoor!
    Veel liefs van de grijze duif.

  2. says: Elke

    Hoi dochterlief,
    Vandaag hadden oma en ik de primeur van je nieuwe verslag! Dank voor de sms tip.
    Het is niet te hopen dat er iemand in het bovenbed moet slapen, want die zal zijn bagage bij zich moeten houden: mevrouw beneden heeft nu eenmaal wat ruimte nodig voor haar spulletjes haha.
    Hier is het druilorenweer aan het worden, dus denk maar aan ons als je weer in die afrijselijk veel te blauwe zee stapt. Al de gemene kwallen ontmoet? Of zitten die meer in het noorden? Net als die snoezige zoutwaterkrokodilletjes zeker.Je vader maakt zich ernstig zorgen dat er nog geen struisvogel gepasseerd is. Heb hem wijsgemaakt dat die nu zitten te broeden, dus even niet op straat lopen. Dat geeft jou de tijd om er eentje te spotten. Frazer Island…tjaaa dat wordt me wat! spannend!!!Denk aan het belangrijkste gereedschap:…de helm!
    Take care, xxxx

  3. says: lievelingsoom

    Hoi Nichie,
    Ik was even off line, za’k maar zeggen, maar heb alle verslagen weer tot me genomen en het is lollig daar, lijkt me zo. Ik ben jaloers op je, maar een lievelingsoom zou geen lievelingsoom zijn als hij je melden kon dat het hier ook ongelooflijk mooi weer is, de hele familie al drie keer in Sloten en twee keer in Vinkeveen is wezen barbecuen en we de tuinspuit regelmatig moeten gebruiken om iedereen koel te houden. Wat kan het toch gek gaan in Nederland als jij even weg bent. Midden oktober en een hittegolf:het moet niet gekker worden. Jammer dat je er niet bij kan zijn.
    Je moet oppassen. Ik maak me als lievelingsoom toch wel een beetje ongerust. Niet omdat het maar niet wil zomeren en bij ons wel, dat is het risico dat je neemt, maar wel dat je je meldt dat je al een tijdje begeeft tussen drie Schotten. Nienke, dat heet bij ons een afwerkplaats! Doe het niet, kindje, denk aan de goede familienaam, en zeker aan de respectabele naam die je oom in het onderwijs op te houden heeft. Er zijn vast verstandigere manieren om aan je geld te komen.
    Over het ondferwijs gesproken: Mini:El quaida heeft bij mij in de klas een tak geopend en is van plan de macht over te nemen. Iedere dag speur ik naar onverwachte grondmijnen, maar vooralsnog kom ik, wel op mijn tandvlees, maar gelukkig levend weer thuis. Drama dus. Zou Blokker ook leuke , vitale heren van 53 willen aannemen? Ik twijfel elke dag. Ik vier mijn feestjes hier ‘s avonds, met een borrel en het idee dat het morgen vast leuker wordt in het onderwijs. Morgen moet je lievelingsoom tandemmen en Nordic Walken met zijn collegaatjes op Texel, in het kader van teambuilding. Dat moet uitdraaien op ruzie, vrees ik. Ik neem dan ook de puntigste stokken, als steekwapen. Darna herfstvakantie in Spanje, ook leuk. Ik wilde daarover een weblog openen, maar mijn band is lek en mijn pen is leeg, dus helaas, je zult het acheraf met de foto’s moeten doen.
    Geniet maar lekker, in januari zal ik er persoonlijk voor zorgen dat je het onderwijs net zo wanhopig beleeft als ik nu. Ik bedenk wel iets. Kus van je bijna overspannen lievelingsoom

  4. says: correcties achteraf

    Verbeterinegn van een te snel-verzendende lievelingsoom:
    Al Quada is beter geschreven,maar blijft riskant- 2x je voor het woordje “meldt” is niet echt nodig, ondferwijs moet offerwijs worden, en acheraf moet natuurlijk met twee ff-en en een gee, maar dat wist jei selv ook natuurleik oock bezd.

Leave a comment
Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.