KAJAKKEN MET DOLFIJNEN IN BYRON BAY

Kajakken Met Dolfijnen In Byron Bay || The Travel Tester
Zwemvest aan en gaan! The Travel Tester geniet van het outdoor-leven in Byron Bay (nou ja, doet een poging daartoe) en gaat kajakken met dolfijnen!

Ik ben erg blij met waar ik nu zit, namelijk in een hostel waar ik niet met 13 man, met mijn hoofd onder het plafondlicht en naast een lekkende airco slaap, maar op een kamer met 5 meiden in losse bedden, veel ruimte en een zwembad in de achtertuin.

Ja, aardig dus, maar ik had natuurlijk nog niet gezegd dat het strand hier 5 minuten vandaan is en ik vandaag daar al op een soort prive-strandje heb gezond en in de zee heb gezwommen.

Konden jullie natuurlijk ook niet weten.

Net zo goed dat jullie nog totaal geen benul hebben dat ik deze week naar een zonsopgang bij de vuurtoren ga kijken, ga kajakken tussen de dolfijnen en ga leren surfen.

Geeft niets. Ik geniet hoe dan ook wel!

OUTDOOR LEVEN IN BYRON BAY

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester
Mijn geheime privé-strandje

CHEEKY MONKEYS

Gisteravond met mijn kamergenootjes Laura uit Engeland en Stephanie uit Amerika naar het café aan de overkant van de straat geweest.

Er was een themafeestje, waar we ons tot ruim half vier gek hebben gelachen, met als gevolg dat de ochtendwandeling naar de vuurtoren om 5 uur een klein beetje langs ons heen is gegaan. (Lees: we sliepen)

Gelukkig had ik nog iets anders op het programma staan, anders had ik dit natuurlijk nooit aan jullie kunnen verkopen, maar om 10 uur zou ik gaan kajakken tussen de dolfijnen.

Hoewel dat ook bijna niet doorging…

Het is al snel duidelijk dat de keuze beperkt is als het gaat om stappen in Byron Bay en dat je het dorp eigenlijk niet kan verlaten zonder een bezoekje gebracht te hebben aan het fameuze ‘Cheeky Monkeys‘ feestcafé.

Voor de eighties+nineties party die er gehouden wordt, trekken we de meest foute kledingstukken uit onze backpacks aan (ik heb hierin veel keus) en storten we ons in het feestgedruis. 

Laten we er niet omheen draaien: de Cheeky Monkeys is zo’n plek waarvan je bij terugkomst in Nederland de foto’s maar beter niet gelijk in je album kunt plakken.

Pas als je ouders en grootouders zich door de stapel vergezichten, bewogen foto’s van inheemse dieren en brave plaatjes van jou op het strand hebben gezien en je het album mee naar je vrienden neemt, kun je het ware beeld van de oostkust van Australië tonen.

Wat ze je in de brochures en tijdens voorlichtingsavonden namelijk niet vertellen, is dat ze hier een arsenaal aan spelletjes bedacht hebben om de deelnemers zo goed mogelijk voor schut te zetten. 

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester
De Cheeky Monkeys!

‘BACKPACKER GAMES’

Het blijkt namelijk dat de gemiddelde backpacker er nagenoeg alles voor over heeft om een aantal gratis surflessen of een parachutesprong te winnen, om tickets te krijgen tot attractieparken of zelfs ook maar voor een gratis pitcher met bier. En laten we eerlijk wezen, misschien zijn ze voor deze laatste prijs nog wel bereid het verst te gaan.

De meeste spellen worden in teams uitgevoerd en eindigen na een aantal rondes in een individuele opdracht om de prijs aan één winnaar te kunnen uitdelen. Alle heisa is er natuurlijk vooral voor bedoeld de bar vol te krijgen met nieuwsgierige (en drank kopende) toeschouwers en dat lijkt ze aardig te lukken. 

Na afloop van de spelletjes gaat de muziek op tien en met een beetje geluk weet niemand van de aanwezigen de volgende morgen nog iets van jouw beschamende optreden.

Daarbij zal je de meeste mensen de rest van je leven waarschijnlijk toch niet meer terugzien, dus erg veel blijvende schade kun je aan de oostkust wat dat betreft ook weer niet oplopen.

Tot mijn opluchting waren de spellen in Cheeky Monkeys al in volle gang toen wij binnenkomen: vijf teams zijn er gillend bezig elkaar vol met knijpers te hangen. Ik verzin dit niet.

Vol verbazing kijk ik aan hoe de deelnemers binnen een minuut zoveel mogelijk houten gevallen aan loshangende stukken vlees van hun teamgenoot proberen te knijpen. Twee Schotse meiden lijken dit thuis al geoefend te hebben en winnen met 43 stuks met gemak van de andere teams.

Ik zou het persoonlijk op mijn C.V. zetten als ik hen was.

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester
Allemaal mensen uit de ‘Oz Experience’ bus die ik leerde kennen in Byron Bay

In het volgende spel moeten dezelfde meiden, uit Aberdeen, het team uit Londen, dat tweede werd, zien te verslaan om de hoofdprijs in de wacht te slepen. Hiervoor zijn twee opdrachten bedacht. 

Om te beginnen krijgen ze een lijst van voorwerpen die ze zo snel mogelijk bij elkaar moeten zoeken, en rennen de dames door de hele tent om een roze kledingstuk, een pleister, twee paar brillen en een backpackers kortingskaart bij elkaar te rapen.

Team Aberdeen draait hier hun hand niet voor om en binnen no-time hebben ze met een zelfvoldaan gezicht de opdracht als eerste volbracht. 

Bij de laatste, beslissende opdracht, hebben we ons tot vlakbij het podium weten te positioneren, waar twee Britse jongens de meiden uit volle (en -kuch- brede) borst toejuichen. De Britten, die het merendeel van de kroeg lijken uit te maken, blijken ook de beroerdste niet om het Schotse Team een handje te helpen bij het uitvoeren van de laatste missie.

En die is ondubbelzinnig: zorg ervoor dat je binnen dertig seconden van kleding hebt gewisseld met iemand van het andere geslacht.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is vliegen de kledingstukken in het rond en staan er na precies een halve minuut twee kleine meisjes met afzakkende legerbroeken en veel te grote surfshirts op het podium. Naast hen staan de jongens in openstaande minirokken en strakgespannen haltertopjes. De prijs is binnen.

De meiden mogen allebei tijdens hun volgende stop aan de oostkust gratis een waterpretpark bezoeken en krijgen een enorme kan met bier om met hun nieuwe vrienden te delen.

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester
Backpackergames overal waar je komt!

WILDE TAFERELEN

Al is het alcoholbeleid de afgelopen jaren in diverse uitgaansgebieden door heel Australië een stuk strikter geworden, alle waarschuwende informatie weerhoudt de meeste vakantiegangers er toch niet helemaal van de keur aan alcoholische versnaperingen eens nader onder de loep te nemen. 

Nou is dat in een doorsnee kroeg meestal geen probleem. Ik bedoel, als je iets te diep in het glaasje hebt gekeken dans je gewoon wat losser, sta je iets te dicht tegen mensen waar je normaal gesproken met een boog omheen zou lopen, of maak je heel af en toe een on-charmante uitglijder midden op de dansvloer en denk je dat niemand dat gezien heeft. Kan gebeuren. 

Nou kan alleen met name dit laatste punt in de Cheeky Monkeys wel eens wat minder prettig voor je uitpakken.

Naast het feit dat ze hier naast backpacker spellen gek blijken te zijn op het afspelen van videoclips op televisieschermen boven de dansvloer, waardoor iedereen eigenlijk de hele avond een beetje langs elkaar heen aan het kijken is, hebben ze in de Cheeky Monkeys namelijk nog een derde publiekstrekker.  

De tafels, die in lange rijen opgesteld staan en waaraan je rond etenstijd best behoorlijke en goedkope maaltijden kunt nuttigen, zijn bedekt met plaatstaal met profiel. En dat is niet zomaar. 

Hierdoor kan het restaurant ‘s avonds in één moeite worden omgetoverd tot danszaal.

Zodra de borden weg zijn, klimmen de bezoekers op de banken en tafelbladen en komen ze daar alleen nog vanaf om drankjes te halen. Nou ja, behalve als er iets teveel Jäger Bombs gedronken zijn dus.

De rest van de avond zie ik regelmatig mensen flink aangeschoten naar beneden kletteren en onderweg wat vrienden aan de enkels met zich mee sleuren. Ik maak me dan ook sterk dat er heel wat reisverzekeringen letselschade hebben vergoed die in deze tent is opgelopen.

Het lijkt verder niets aan de feestvreugde af te doen en tot in de kleine uurtjes vermaakt iedereen zich hier prima.

Als het laatste nummer klinkt (standaard iets akoestisch van de Amerikaanse singer-songwriter Jack Johnson, om de feestgangers te kalmeren voor ze de straat op gaan), de lichten aan gaan en iedereen er toch best vrij beroerd uit blijkt te zien, zijn we het er over eens dat het tijd is naar onze kamers te gaan.

De paar uurtjes slaap die er van de nacht nog over zijn wil ik graag zo goed mogelijk besteden, want in de ochtend moet ik voldoende aangesterkt zijn voor de kajaktocht!

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester

HANGOVER CURE

Voor mijn gevoel lig ik net tien minuten in bed als ik plots een harde klop op mijn deur hoor. Heel even doe ik net of ik het me verbeeld en rol mezelf de andere kant op.

Weer een klop.

Mijn alarm geeft acht uur aan. Ik heb dus kennelijk wel al geslapen, maar meer dan vier uur kan het niet geweest zijn. Hoe dan ook, dit tijdstip geldt voor elke backpacker zonder baan als ‘ridiculous-o-clock‘ en het opendoen van een deur staat niet bepaald hoog op mijn prioriteitenlijstje.  

Het kloppen gaat onverstoord door.

Als blijkt dat niemand in mijn kamer al ver genoeg uit de remslaap is gekomen om te kunnen reageren, waag ik heldhaftig toch maar de sprong naar buiten om de klopper eens even flink de waarheid te zeggen.

Achter de deur staan de jongen van receptie.”Miss Naienkie Kroek?” De naam komt me bekend voor. “Were you going kajaking today?”

Dat was het plan inderdaad, maar erg veel enthousiasme kan ik er nog niet voor opbrengen.

Heel even hoop ik dat hij komt zeggen dat het weer te slecht is, iemand de kano’s zoek heeft gemaakt of dat de zee eenvoudigweg is leeggelopen, maar het blijkt allemaal nog veel erger.

Eh, yeah mate, slight mistake. We gave you the wrong time. They come and pick you up at… eh, well, right now.

Terwijl ik om mij heen kijk om de camera’s van Australia’s Funniest te vinden, besef ik me dat hij geen grapje maakt. De jongen voegt er nog aan toe dat de trip van morgen al is volgeboekt en dat ik eventueel de dag erna meekan als ik zou willen.

Ik heb dan al andere plannen (drukdrukdruk), dus dat is voor mij geen optie. Nee, ik moet nu beslissen of ik mijzelf buiten in de frisse ochtenddauw in een hardplastic boot hijs en me vrijwillig aan het werk zet met de kans flink nat gespetterd te worden met ijskoud water, of dat ik me in mijn warme bedje nog een paar uurtjes oprol en pas naar buiten zal komen als de zon lekker is gaan schijnen.

Het lijkt een eenvoudige keuze.

Sure, no worries, I’ll be downstairs in a second.”

Even denk ik dat ik mezelf niet goed verstaan heb. Zeg ik dat nou echt? Kennelijk wel, want de jongen vertrekt weer met de boodschap dat hij het busje nog even op me zal laten wachten. 

Vertwijfeld sta ik aan de grond genageld voor een dichte deur. Ik voel me als iemand waar net tegen gezegd is dat de cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ helaas niet zal  doorgaan.

Na vijf seconden kom ik langzaam in beweging. Ik zal er dus echt aan moeten geloven.

Kreunend duik ik half-wakker mijn tas in op zoek naar mijn zwemkleding en ik beloof ik mezelf plechtig nooit meer te gaan stappen als ik de volgende ochtend moet kajakken.

Gelukkig ben ik altijd erg enthousiast in de ochtend…

Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester
Outdoor in Byron Bay Australië || The Travel Tester

WE HEBBEN DE K WE HEBBEN DE AJAK. KAJAK! KAJAK!

Binnen vijf minuten had ik de meest noodzakelijke kleding bij elkaar geraapt en met mijn arm half uit de mouw stekend strompelde ik de trap af naar de receptie. Daar stond het busje al met draaiende motor en open deur op me te wachten.

Zonder ontbijt en met een knallende koppijn (van de ranja lieve ouders, van de ranja. die is heel sterk hier) probeerde ik me om te schakelen naar iets meer enthousiasme voor mijn aankomende avontuur. Ik liet het allemaal maar een beetje over me heen komen.

Stond ik dan op het strand met een helm op, zwemvest aan en een peddel in mijn hand. Vakantie vieren is soms best zwaar!

Toen het ook nog best koud bleek te zijn op het water en begon te regenen vroeg ik me echt af hoe ik dit leuk moest gaan vinden.

Gelukkig zat ik samen met een van de instructeurs in een bootje en kon hij erg goed peddelen, dus de meeste tijd heb ik zitten zoeken naar dolfijnen, walvissen en schildpadden die we zouden moeten zien.

Al snel zagen we een reuzenschildpad (je moet wel goed opletten, want die komen echt even snel boven water en dan weer onder) en een hele tijd later in de verte een walvis (aan de boten met walvisspotters kon je ze volgen, maar het was heel ver weg hoor).

Het zonnetje begon een beetje door te komen en toen werd eindelijk het wachten beloond: twee scholen dolfijnen kwamen met de golven mee tot ongeveer 5 meter van onze bootjes, echt zo gaaf!

Eentje was kennelijk ingehuurd door de maatschappij, die ging zich uitsloven en springen tegen de golven in, jammer dat ie vlak voordat hij weer onderging nog even snel zijn middelvin opstak en iets onverstaanbaars riep onze kant op, pff brutale beesten hoor!

Na nog een paar golven met onze bootjes gepakt te hebben, waardoor we heel hard gingen, hebben we warme chocolademelk gedronken en koekjes gegeten op het strand.

Erg geslaagd dus toch, de hoofdpijn was weg en ik was wakker!

Rest van de dag geen klap gedaan, maar over een uurtje ga ik naar een gratis barbecue aan de overkant van de straat en morgen denk ik de surfles nemen, als het niet te koud is.

Ayetoo!

The Travel Tester || Haal Het Meeste uit je Trip ...en Jezelf!

PLAN JE REIS NAAR AUSTRALIË

BYRON BAY GUIDE

Holiday Village Backpackers Hostel op booking.com > >

Ga kajakken met dolfijnen in Byron Bay > >

Meer leuke activiteiten om te doen in Byron Bay > >

AANBEVOLEN REISPRODUCTEN

HANDIGE WEBSITES

More from Nienke
Street Art Gallery: Urban Artist Tour in Athens, Greece (part 1/2)
[:en]Today I leave for Barcelona and onto Lloret de Mar in Spain...
Read More
Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.