Expat Life Australia – Flashback #3 ‘Criminal and Shot’Expat Leven Australië – Flashback #3 ‘Crimineel en Bespoten’

In February 2011, me and my boyfriend Nick went on an journey to India, Nepal and Australia that ended up lasting two years. We travelled, worked and learned a lot about each other, other cultures, our passions and the importance of choosing your own destiny. Writing home in Dutch at the time, these stories haven’t travelled further than our closest friends and family. But from now on, you also get the chance to experience what it’s like to leave home in search for adventure… 

In Februari 2011 ben ik met mijn vriend Nick op reis naar India, Nepal en Australië geweest. De reis duurde twee jaar. We reisden, werkten en leerden veel over elkaar, andere culturen, onze passies en het belang van het kiezen van je eigen lot. We hielden een blog bij die een aantal van jullie zullen kennen, maar veel verder dan vrienden en familie zijn onze verhalen niet gereisd. Vanaf nu krijgt iedereen de kans te ervaren hoe het is om je thuis te verlaten, op zoek naar avontuur…

Expat Life Australia

I got shot(s)!

December 2010

 

Looking like criminals 

 

We’ve booked the ticket for the start of our trip and have now leaped into the paper world of travelling.

Visa for starters. Before doing that, Nick had to get a new passport first, as most countries require the passport to be valid 6 months after leaving the country. We also took our time to shoot some new official photos and tried hard to look as least as criminal then we normally do, of course. With all the strict photo-rules that was actually quite hard. No smiling, no hair in your face, no funny hats… we just have to hope really hard they let us cross all the borders. Slight chance. 

 

Don’t let them know you read books!

Getting the visa for Australia was a piece of cake by the way. Online and within about 10 minutes they welcomed us into the country. For India and Nepal, it was a different story. Especially India had some strange visa regulations I never heard of. You aren’t allowed to come if you’ve ever worked in the army or police and if you have anything to do with media, such as a journalist, photographer, printer or simply working at a PR company or publishers. I wouldn’t even tell them you like reading, just to be sure.

 

We’ve decided not to eat beef for the rest of the month, just to make the Indian gods like us and will hand us that visa. You never know, right?  

 

And then we got shot

Apart from the paper work, we had our shots at a travel clinic. A nice lady (but who would’t be nice if you knew you were going to hurt someone a bit later anyway?) told us all about all the different ways going abroad could possibly get us killed. I got 2 shots and Nick 3 (I had one a couple of years ago that’ll last me for about 10 years, yeah!). Because of a lack of a decent breakfast and the flue, Nick was just in time to grab the table edge before passing out and he spend the rest of the week under a blanket on the couch, where I brought him herbal tea and extra hugs. Preparing a trip is not something to take lightly, obviously.

For India and Nepal, we got a DTP and Hepatitis A shot. And because we stay longer than 2 weeks, we added typhus to the glamorous collection too. We were looking for a fourth disease to make a quartet, but for Malaria, we didn’t even get pills this time. Long trousers, sleeves and lots of DEET (read: poison) should be enough apparently.  

 

If you’re real quiet, you can hear the mosquitoes fall over from laughter.

 

We’ve also stocked up on a first aid kit, paracetamol, stuff to calm our bowels, ORS-salt against dehydration, anti histamine/pain/nausea and other crap things, so we’re sure that our trip will be a blast. Although, with our luck, we’ll probably get crushed by a holy cow, or get our heads stuck in between temple doors, but hey. You can’t prepare for everything! Keeps it exciting, I guess.

So, our preparations are in full swing as you can see. We’re starting to think that we’ve done so much already that we might as well go, while we’re at it…

 

 

spoiler alert.

 

Expat Life Australia - Visa

 

to be continued…

 

Any questions? Let me know! Will you join me again next week for another expat story?

 

Expat Life Australie

Ik ben bespoten!

December 2010

 

Eruit zien als criminelen 

 

We hebben het ticket voor het begin van onze reis geboek en hebben ons nu in de papieren wereld van het reizen gestort.

Een visum, om te beginnen. Voordat we daarmee konden beginnen, moest Nick eerst een nieuw paspoort aanvragen, omdat de meeste landen eisen dat je paspoort nog minstens 6 maanden geldig is nadat je het land hebt verlaten. Daarnaast hebben we de tijd genomen foto’s te laten maken waarop we zo min mogelijk op criminelen zouden lijken. Nou ja, minder dan we van onszelf al doen natuurlijk. Met alle strikte regels tegenwoordig was dat nog best moeilijk! Niet lachen, geen haar in je gezicht, geen grappige hoedjes… we hopen echt dat we alle grenzen over zullen komen. Kleine kans, als je het mij vraagt.  

 

Laat ze niet weten dat je boeken leest!

Het Australie visum was een makkie. Online en binnen iets van 10 minuten waren we van harte welkom in het land. Voor India en Nepal was het een ander verhaal. Vooral India heeft behoorlijk rare visum regels waar ik ten minste nog nooit eerder van gehoord had. Zo mag je niet komen als je ooit in het leger of bij de politie gewerkt heb, of als je ook maar iets met media te maken hebt, zoals journalist, fotograaf, drukker, medewerker bij een reclamebureau of uitgeverij. Ik zou ze ook maar niet laten weten dat je van lezen houdt, om helemaal zeker te zijn. 

We hebben uit voorzorg dan ook maar besloten de rest van de maand geen rundvlees te eten, zodat de Indiase goden ons ten minste een beetje gezind zijn en ons dat visum geven. Je weet het maar nooit, toch? 

 

En toen werden we bespoten

Buiten al het papierwerk om, moesten we ook ingeënt worden bij de travel clinic. Een aardige mevrouw (maar wie zou er niet aardig zijn als je toch wist dat je iemand niet veel later erge pijn gaat bezorgen…) vertelde ons over alle mogelijke manieren waarop we in het buitenland dood zouden kunnen gaan. Ik kreeg 2 naalden en Nick 3 (ik had er nog een van een paar jaar geleden die me de komende 10 jaar nog beschermd). 

Vanwege een tekort aan een fatsoenlijk ontbijt en het begin van de griep, kon Nick nog snel de tafelrand vastgrijpen voor hij knock-out zou gaan en heeft hij de rest van het weekend onder een dekentje op de bank gelegen. Ik heb hem maar extra kruidenthee en knuffels gebracht. Een reis voorbereiden is niet iets dat je in je koude kleren gaat zitten, blijkbaar. 

Voor India en Nepal kregen we een DTP en Hepatitis A shot. En omdat we langer dan 2 weken blijven, voegden we ook een buiktyfus aan onze interessante colelctie toe. We zochten nog een vierde ziekte voor ons kwartet, maar voor de Malaria kregen we deze keer niet eens pillen mee. Lange broeken, shirts en veel DEET (lees: gif) zou genoeg moeten zijn.  

 

Als je heel stil bent, kun je de muggen zich kapot horen lachen. 

 

We hebben ons ook bepakt met een eerste hulp set, paracetamol, diarree stoppers, ors-zout tegen het uitdrogen, anti jeuk/pijn/misselijkheid en andere ongure kwaaltjes, dus we moeten wel een geweldige reis krijgen. Hoewel, met ons geluk zullen we hoogstwaarschijnlijk verpletterd worden door een heilige koe, of onze handen tussen een tempeldeur krijgen, maar ja. Je kunt je natuurlijk niet overal op voorbereiden. Houd het ook spannend, zeggen we maar. 

Zoals je kunt zien zijn onze voorbereidingen in volle gang. We beginnen te denken dat we inmiddels zoveel al gedaan hebben, dat we ook maar net zo goed kunnen gaan ook nu…

 

 

spoiler alert.

 

Expat Life Australia - Visa

 

to be continued…

 

Vragen? Laat het me weten? En kom je volgende week weer een deel van ons expat avontuur lezen?

 

Written By
More from Nienke Krook

Driving That Is Out Of This World – Spaceships Campervan Rental Review

[:en]I’d never expected that my first experience with driving abroad in a...
Read More

2 Comments

  • Apparently picaridin is a non-toxic and equally effective bug repellant. Plus it doesn’t melt through certain types of plastic like DEET will. I melted through a toiletry bag and I thought “Wait, it melts plastic, and I’ve been putting it on my FACE?”

    • Thanks for the tip! Yeah I know, DEET is crazy stuff. I never put it on my face for that reason, but can’t believe it’s too healthy to use it anywhere else, really. Seems to get through all the health and safety tests, but still…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge