Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen!

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester
Vandaag gaan we de wijk Ebisu ontdekken... en maken we een aantal memorabele ontmoetingen!

nlNederlands (Dutch)

Ik ben een beetje achter met mijn verslagjes, dus vandaag maar even 2-in-1. Net wanneer ik dacht dat ik al de leukste dag van mijn reis al gehad had, zijn er zomaar alweer nieuwe geweldige dingen gebeurd die ik nooit meer zal vergeten, maar daar kom ik straks op.

 

Bezoek aan Ebisu & Fotomuseum Tokyo

Zaterdag wist ik niet zo goed wat ik wilde doen, dus ben ik naar de wijk ‘Ebisu’ geweest, een Europees-achtig gedeelte in het zuiden van Tokyo, waar je mooie gebouwen hebt en veel kan winkelen, al is het er wel erg duur.

In Ebisu aangekomen ben ik een beetje gaan rondwandelen en naar de bovenste verdieping van de ‘Yebisu Garden Place’ geweest. Natuurlijk een prachtig uitzicht over de stad:

 

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

Bezoek aan Ebisu, Tokyo, Japan || The Travel Tester

 

Tokyo Metropolitan Museum of Photography

Weer beneden kwam ik langs wat musea, waaronder het fotografiemuseum. Nou had ik net een mail gehad waarin stond dat een kennis van mijn vader daar een hoge pief was, dus ik (na enig aarzelen, ik was eerst doorgelopen, daarna toch maar terug) ben gaan vragen naar mister Kobiyashi.

Na even heen en weer praten bleek ‘KobAyashi’ er inderdaad te werken, mocht ik mijn naam opschrijven en werd hij gebeld, al leek het vrouwtje niet geheel overtuigd dat ik niet gewoon raar was.

Maar het was raak! Katsu (voor vrienden) kwam ‘gewoon’ even voor me naar beneden en ik zag bij het vrouwtje, dat al een beetje twijfelachtig naar me had gekeken bijna haar broe… eh kimono afzakken zeg maar.

Hij had heel even kort de tijd, maar omdat ik de volgende dag was uitgenodigd voor lunch bij hem thuis kwam hij aanzetten met een treinplan, zodat ik ongeveer (het was alleen helemaal in Japans) wist waar ik eruit moest.

Ook kreeg ik vrijkaarten voor drie tentoonstellingen van dit museum en van het Edo Tokyo museum, maar daar was ik natuurlijk al geweest. Ik ben naar de tentoonstellingen geweest en het was echt gaaf om te zien. De eerste ging over onderwaterfotografie, de tweede over de World Press Photo en de derde over de mogelijkheden van digitale fotografie, computeranimatie en allemaal andere futuristische zaken, heel apart. De dag was eigenlijk al geslaagd.

 

Clubben in Shibuya

‘s Avonds heb ik weer met Clemens en Nori (Martin is weer verder aan het trekken) afgesproken en zijn we naar een club in Shibuya geweest tot diep in de nacht. Haha. Waarom ook niet?

Het blijkt nog een heel gedoe om daar ergens naar binnen te komen, met ID’s, pasjes en vaag gedoe, maar gelukkig hadden we onze vertaler erbij. Binnen was een DJ (kennelijk een bekende – natuurlijk kende ik hem niet) en hadden we op een balkon een soort privé-gedeelte met uitzicht over de zaal. Japanners gaan echt compleet uit hun dak, niet te geloven!

De volgende ochtend was ik dus behoorlijk brak, maar natuurlijk moest ik net op dat moment weer een afspraak hebben en dus rond 9 uur weer opstaan. Dat vakantie vieren is zo eenvoudig nog niet hoor.

 

Op Bezoek bij de Familie Kobayashi

Met de metro en trein naar een klein plaatsje buiten de stad, waar Katsu al stond te wachten. Ik was natuurlijk ook lekker Hollands op tijd, ahem, niet echt dus, maar het maakte niets uit gelukkig.

We reden met de auto naar zijn huis (dit loopt hij elke dag zei hij), door de bossen met bamboe waar de apen in slingeren (helaas niet gezien) en nadat we even wat eten uit zijn moestuin gehaald hadden (geweldig toch?) door naar zijn huis.

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Ik werd supervriendelijk ontvangen door zijn vrouw en twee kinderen en mocht ook even in het huis naast hun kijken, want daar wonen de ouders van zijn vrouw in een traditioneel Japans ingericht huis.

Daar kreeg ik koude thee en (natuurlijk) Japanse zoutjes (maar dan heel groot) in een originele “Tatami” kamer (met van die matten op de vloer en zitten op de grond) en werden er gelijk allemaal foto’s van me gemaakt, ik voelde me net Maxima op staatsbezoek.

Die mensen waren echt zo ontzettend lief, niet te geloven, en ze spraken zelfs een beetje Engels, maar wel op het niveau van mijn Japans hoor, dus alleen korte zinnetjes.

Na het bezoek gingen we terug naar Katsu’s huis, hebben we uitgebreid de hond, de vis, de kat en de schildpad begroet en daarna gingen we eten eten. Zijn vrouw was daar al uren mee bezig geloof ik! Ik checkte natuurlijk wel eerst of die beesten er nog keurig waren, want je zal fifi en foefoe maar op je bord krijgen. Gelukkig was alles in orde.

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

 

Klassieke Japanse Lunch… en een Verrassing!

De lunch bestond uit rijst met een soort harde meloen, gefrituurde blaadjes (uit de tuin), vis en een soort deegrolletjes, soep, een soort aardappelsalade, koude thee, iets gel-achtigs en iets tofu-achtigs.

Behalve de vissoep vond ik het eigenlijk allemaal best lekker, maar ik heb natuurlijk alles braaf opgegeten, want ik ben vrij goed opgevoed wat dat betreft. Hierna kreeg ik nog een pudding, schijnt ook typisch Japans te zijn, dus prima hoor.

Na het uitwisselen van de cadeau’s (ja, ik had ook wat bij me, zoals het hoort) vroeg zijn vrouw me ineens of ik kimono’s mooi vond… Eh.. ja, natuurlijk, hoezo, zeg ik.

Zegt ze doodleuk: nou, mijn zus is heel groot en die heeft er eentje over. Of ik die wilde hebben?

Mijn mond viel open, my god, tuurlijk wil ik dat!!

Daarna dus een heel pas-festijn en de kimono zat als gegoten. Oma werd er nog even bij gehaald om het geheel goed in te snoeren op de juiste manier en ze gaf me haar “Obi” band (die rode op de foto) die ik mocht hebben. Mega-lief natuurlijk.

 

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Testerhet boek met instructies kwam er zelfs bij

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Testeruitdrukking: what de what?!

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Testertadaaa!

 

Daarna hebben we met z’n allen nog boeken over Japan bekeken, touwfiguren gemaakt en origami gevouwen, ik voelde me echt in een sprookje hoor, dit maak je dus gewoon nooit meer mee!

 

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

 

Katsu vroeg of ik met hem en zijn dochter nog mee de stad in wilde, ze moesten iets kopen en hij wist waar je leuke souvenirs kon kopen. Ik moest alleen beloven die winkel heel geheim te houden, want hij koopt daar altijd zijn spulletjes om weg te geven, hihi.

Dus iedereen gedag gezegd en met inmiddels 35 graden en felle zon (voor de verandering) de stad in. Katsu sleepte me echt met 100 km per uur erdoorheen, wat kan die gast rennen zeg, maar nu heb ik wel wat gave dingen gescoord die ik anders nooit had gevonden.

 

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

in de boekwinkels leest hier iedereen alvast een stuk van het boek… kennelijk heel normaal!

 

WOORD VAN DE DAG: iterasshai – ie-te-ras-shaai (in het kort ook wel iterasshaiasshaiassaiasshaiiiiiterassaiiiii!!!) – zo heten ze je hier in winkels welkom, hehe)

Nou, ik denk dat ik kan zeggen dat ik echt weer twee topdagen gehad heb en dat ik nu al weet dat alleen zo ver reizen echt meer dan 100% de moeite waard is. En dan ben ik pas 6 dagen weg!

Ik voel me hier echt al thuis, weet in Asakusa nu makkelijk de weg en alle sluiproutes te vinden, heb al vaste rituelen en naar de supermarkt en de metro doe ik inmiddels blindelings.

Wat ik morgen ga doen weet ik nog niet, maar ik maak me echt nergens druk om hier, dus dat zal ook wel weer loslopen. Hoop dat alles thuis ook goed is! Tot schrijfs!

 

Authentiek Japanse Ervaringen: Clubben in Shibuya, Huisbezoek, Origami Vouwen en een Kimono Passen! || The Travel Tester

 

Dit bericht verscheen oorspronkelijk op www.nienkeinaustralie.blogspot.com – 10 september 2006

nlNederlands (Dutch)

Tags from the story
Written By
More from Nienke Krook

Kids and Travel – Vintage Travel PhotoKinderen en Reizen – Vintage Reisfoto

My grandfather Hans Krook was a published travel writer and took his...
Read More

No Comments

  • Hee Nienke,
    Wat geweldig dat je in Tokyo ben. Wat schrijf je leuk en mooie foto’s! Zo te lezen ben je nog niet ‘lost in translation’. Al kom je dan misschien nog wel een uitgerangeerde acteur tegen. Die jij vast allemaal kent, zoveel films gezien. Die kimono die je aanhebt, super! Eigenlijk alles wat ik zie en lees. Heel veel plezier verder en zal je blog veel bekijken én lezen.
    Groet. Ingrid Tas.

  • Lieve Nienke,

    Wederom hebben we volop genoten van je belevenissen, ditmaal op werkbezoek bij mijn vriend Katsu. Wat een prachtige kimono heb je gekregen. Bij het zien van de foto’s kreeg je moeder tranen in haar ogen. Wist je dat je inmiddels (met een zwarte kat op schoot) ook te zien bent op de Japanse website van Katsu’s dochter Teruko. Kijk maar eens op: http://www.ne.jp/asahi/hiuti/isi/sroom/
    soro.
    Als je na al deze belevenissen liever terug naar huis wilt komen en niet naar Australië wilt, dan begrijpen we dat volkomen. We moeten dan wel een nieuw bed voor je kopen, want het oude hebben we inmiddels aan een arme bedloze zwerver gegeven. Ik ben zeer verguld dat je vissoep lekker vindt. Dat wordt smullen als je weer thuis bent. Eten ze die soep daar eigenlijk ook met chopsticks?
    Het motto van vandaag is: Wie niet waagt, die wint nooit van een Japanner.
    Ik ga nu sluiten want ik moet nog een lijst van namen en adressen van mijn Australische vrienden maken die je volgende week moet bezoeken. Het zijn er maar een stuk of 41.
    Stevige poot,

    Wiard

  • Hoi Nichie,
    Dit is kennelijk nog maar het begin. Binnen zes dagen deze ervaringen opdoen is bijna ongelooflijk. Je komt als vreemdeling Japan binnen en gaat over een paar dagen gekimonoseerd er weer uit. Ik vroeg me af of dat bij ons nou ook zo zou kunnen. Nee toch. Er is toch niemand in Nederland die tegen een verdwaald Japans meisje zegt dat er nog een verdwaald boerinnenpakje op zolder ligt en dat ze dan gecostumeerd doorvliegt naar bijv Belgie, om daar in een Dutrouxjasje te gaan helpen met kindjes vangen, want dat schijnt daar volksvermaak te zijn. Dat is dus ondenkbaar, en jij zit alle Japanse vooroordelen te bevestigen: met een kimono aan origamiën met achter je een Yamaha-keyboard, waar de sushi en de thee koud staan te worden. Stoer, stoer, stoer. De Japanse strings schijnen ook erg de moeite waard te zijn; peuter er een paar los, want je schijnt daar erg goed in te zijn. Ik kan niet wachten op die foto’s. We zijn benieuwd wie je nog meer uit zijn/haar kleren lult. Oom Rob wil graag een degelijke fiets. Of is dat China?
    groetjes, ook van Susan en Nikki

  • hai Nienke,

    Geniet weer van je verhaal en de reacties van paps, en je bent pas 6 dagen weg lijkt al weer heel wat. heb ook gelijk gelijk gekeken op die website van Teruko, inderdaad je bent popiejopie hoor.Ik neem mijn petje voor je af je doet het toch maar.En het staat je erg mooi die kimono.Als je straks thuis bent ?????????? duurd nog wel even dan eet je alles wat de pot schaft ik wens je wederom veel plezier en succes en zoals je ziet blijf ik je volgen. groetjes Erna

  • Hoi Nienke san,
    Ooooh, wat heb ik gelachen. Hoe krijg je het voor elkaar. Daar moet je Krook voor heten denk ik. Wat een schitterende kimono zeg. De stichting doe een wens is weer hard aan het werk voor je, begrijp ik. Ik hou mijn hart vast voor de bezitters van kangaroes straks, hoop dat het niet het broedseizoen is, anders moet er nog een jonkie in je rugzak mee. Disneyland verbleekt hier wel een beetje bij hoor. Maar ja, om je even terug op aarde te krijgen: over twee dagen moet de was weer schoon en droog in de rugzak haha. Je weet dus al wat je morgen gaat doen, haha.
    We kijken nu alweer uit naar de volgende belevenis. Je site is al een goede vervanger van het beroemde kievitsei: iedere dag vragen we aan elkaar of het er al is. Hoop dat je het schrijven kan volhouden down under.Dag dag, Elke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge